سوت می‌زنم،

 امتداد این خیابان‌های عقیم را...

                                            پرسه.

و سنگینی جنازه‌ام‌

هس...هس...داد می‌شود در گوش آسمان

که هی باران بباردُ همه جا را بوی «نا» بگیرد.

حتی پیکر آن سگ...

افسوس که کسی نفهمید

سطل‌های زباله را به یافتن غذا زیر و رو می‌کردی

نه اخبار روزنامه‌های عصر

تا با پرتاب لقمه نانی

امروز هم وادار شوی به تکرار دیروزت!